Od piątku ZUS zaczyna przekazywać niższą składkę nabywców do funduszy emerytalnych. Wynika to ze zmian w omal (w maju weszły w życie) dotyczących obniżenia jej wysokości z 7,3 do 2,3 proc. (docelowo od 2017 r. posiada to być 3,5 proc.). Różnica między dotychczasową a nową składką będzie zapisana na nowym subkoncie w ZUS. - Subkonta ubezpieczenie oc w aplikacji obsługującej konta ubezpieczonych są już aktywne. Wszystko działa bez zarzutu - mówi Jacek Dziekan, p.o. rzecznika prasowego ZUS. ZUS szacuje, że do funduszy trafi w sumie w tym roku 15,5 mld PLN, z czego 1,4 mld PLN będą stanowić zaległe składki. Znaczy to, że do końca roku OFE otrzymają jeszcze ok. 5 mld PLN. Dla porównania przed zmianami w omal miały dostać omal 24 mld PLN. Obniżenie składki do OFE przełoży się przede wszystkim na wyniki inwestycyjne towarzystw emerytalnych, które nimi zarządzają. Przychody PTE w tym roku mogą się obniżyć o kilkanaście %. W przyszłym roku będą niższe o kilkadziesiąt %. - W pierwszej połowie roku do ubezpieczenie samochodu OFE trafia więcej składek klientów niż w drugiej części roku. Mniej więcej 60 proc. składek otrzymamy więc jeszcze w starej wysokości, resztę w obniżonej. Ta sytuacja przełoży się na sytuację finansową w tym roku, ale zdecydowanie bardziej wpływać będzie na wyniki od przyszłego roku - mówi Paweł Pytel, prezes Aviva PTE. Niższa składka może posiadać też przełożenie na inwestycje OFE, a szczegółowo na ich popyt na instrumenty finansowe, w tym priorytetowo na akcje. I to mimo że rośnie limit inwestycji w papiery udziałowe. Fundusze emerytalne będą otrzymywać mniej pieniędzy, a zatem i mniej będą mogły poświęcić na nowe zakupy, prawdopodobnie że sprzedadzą inne instrumenty z portfela. Jak wynika z naszych wyliczeń, w jednym przelewie składek z ZUS fundusze otrzymywały przeciętnie ok. 500 mln złotych, a w tym momencie będzie to średnio ok. 200 mln złotych. Przychody z tytułu opłaty od składki spadły zatem o ponad 38 proc. w porównaniu z 2009 r. Tej obniżki nie zdołał zrekompensować prawie że 40-proc. wzrost profitów z opłaty za zarządzanie wynikający ze wzrostu aktywów OFE. Wpływy z tych dwóch opłat stanowią zaś gros profitów towarzystw. W tym samym czasie ich koszty nieznacznie wzrosły, co sprawiło, że wynik brutto w skali rynku był niższy. Pogorszyła się także ich rentowność. Na początku przyjrzyjmy się zachowaniu rynku kapitałowego. W końcu od tego rynku w dużej mierze zależy dobrobyt emerytów w długim okresie. W tym przypadku skupić się powinno się na największym indeksie giełdowym szerokiego rynku w Stany Zjednoczone. Uśredniona roczna stopa zwrotu z indeksu S&P500 od 1871 roku do marca 2011 wynosiła 2,01% w ujęciu realnym, czyli po uwzględnieniu inflacji. Jeżeli dodamy do tego dywidendy wypłacane poprzez firmy z tego indeksu, to ubezpieczenia oc średnioroczna stopa zwrotu wyniesie 6,68%. To dosyć dużo, bo o ile założymy, że dochody są co roku reinwestowane i dodamy do tego magię procentu składanego, to de facto oszczędzanie być może jest lukratywne. Niewątpliwie trudno będzie wyszukać kogoś, kto uzyskał stopę zwrotu z tego okresu, ponieważ przekracza on maksymalną długość ludzkiego życia. Co więcej, należy wziąć pod uwagę moment wejścia na rynek, czyli zakupu papierów wartościowych. Nieodpowiedni moment w dużej mierze ograniczyłby dochody potencjalnego emeryta. W wypadku S&P500 bessy trwały poprzez 40% podanego przedziału czasu i przyniosły średnią łączną stratę w wysokości 65%. Na korzyść emerytów przemawia natomiast fakt, że 60% czasu to rynek byka, który dał łączną realną stopę ranking ofe zwrotu 2075%. Zatem opłaca się oszczędzać, inwestując na giełdach, ale raczej w długim terminie i pod warunkiem otrzymywania dywidend od spółek, w które inwestujemy. Ubezpieczenie flotowe obejmuje autocasco, OC i zieloną kartę, NNW kierowcy oraz dodatkowo pasażerów, assistance, czasami również ubezpieczenie utraty wartości pojazdu (GAP), ubezpieczenie szyb, dodatkowego wyposażenia, poradę prawną przy dochodzeniu odszkodowania. Ubezpieczana jest cała flota, a nie prawie każdy samochód oddzielnie. – Przewaga ubezpieczeń flotowych nad, powiedzmy, tradycyjnymi polega na tym, że wszystkie warunki regulujące współpracę z towarzystwem są zapisane w umowie generalnej zawartej na czas określony lub nieokreślony – mówi Joanna Kitowska z Ergo Hestii. – Umowa generalna nie zmienia się w przypadku zmiany wysokości taryf w ubezpieczeniu tradycyjnym. Wielką zaletą polisy flotowej jest więc gwarancja stałych warunków w okresie obowiązywania umowy generalnej, niezależnie od przekształceń taryf. Towarzystwa różnie definiują pojęcie floty samochodowej. Zazwyczaj musi ona liczyć przynajmniej 15 pojazdów. Niemniej jednak zdarza się również, że firma dysponująca pięcioma samochodami ma możliwość skorzystać z oferty dla flot. Im więcej jest aut, tym korzystniejsze warunki ubezpieczenia da się wynegocjować. Negocjacje mogą dotyczyć zakresu ochrony, formy i terminu płatności. Okres ubezpieczenia ma możliwość być dokładnie taki sam dla wszystkich samochodów bez względu na to, kiedy zostały kupione. W większości wypadków towarzystwa gwarantują uproszczoną lub szybszą od standardowej likwidację szkód. Zajmują się tym likwidatorzy wyspecjalizowani w obsłudze flot. Pozwala to skrócić przerwy w działalności spowodowane niesprawnością pojazdów. Koszt ubezpieczenia floty uzależniony jest od liczby polis wchodzących w skład programu oraz dodatkowo od oferowanego zakresu ochrony; klient ma możliwość wystąpić np. o klauzule dodatkowe czy o szczególne warunki. Znaczenie mają również wielkość floty, rodzaj i wiek pojazdów, dotychczasowy przebieg ubezpieczenia (szkodowość), charakter działalności prowadzonej poprzez spółkę (działalność doradcza czy handlowa, przewoźnik krajowy, międzynarodowy). Z perspektywy towarzystwa ważne jest, czy pojazdy będą poruszały się przede wszystkim w danym regionie kraju, po terenie całej Polski lub również oprócz granicami.